Cosmic Wind


Up / terug

Een dwerg racer, direct na WOII door Lockheed ingenieur Tony LeVier ontwikkeld voor de “National Air Races” .

Met mensen ernaast blijkt hoe klein deze “midget racers” zijn.

Dan nu het model, eentje uit de oude Veron “Tru Flite” reeks van eenvoudige schaalmodellen voor beginnelingen. Veron bouwdozen werden ontwikkeld door de in Engeland befaamde heer Phil Smith. Zijn ontwerpen worden opnieuw uitgebracht door de firma “Vintage Model Company” met laser-uitgesneden onderdelen. Mijn bouwdoos stamt uit de jaren 90: matig hout, een slechte plastic propellor en een belachlijke PTT-elastiek in plaats van behoorlijk rubber. Phil Smith was toen al weg bij Veron want hij had het niet toegelaten.

Van 2 lagen “laminaat ondervloer tegel” een lichte en makkelijk te verplaatsen bouwplank gemaakt. Hierdoor hoef ik niet 's-avonds naar de schuur te verkassen en wanneer mij ogen dichtvallen schuif ik het geheel zo op of onder de kast.

Zoals gezegd een oudere bouwdoos waarbij alles met een hobbymesje uitgesneden dient te worden – best therapeutisch en een goede oefening voor de modellen die ik later van tekening wil gaan bouwen.

De bedrukte plankjes in deze bouwdoos zijn van acceptabele kwaliteit maar de latjes zijn niet geschikt voor hun doel – veelal te hard en te zwaar. Alles is nu uitgesneden c.q. uitgevijld en het eigenlijke bouwen kan eindelijk beginnen!

Met het oog op deelname aan “Kit Scale” wedstrijden (reglement van de British Model Flying Association), gaat alles geheel volgens de tekening + aanwijzing. Soms is dit lastig omdat eigen inzichten en ervaring opzij gezet moeten worden.

Omdat de aanwijzing rept over het gebuiken van een “commercieel product” voor de cockpitkap ben ik zo vrij om er zelf eentje te persen. Hiervoor gebruik ik een mij zojuist bekend geworden methode met gebruikmaking van een gemodificeerd kitpistool. Het lukt wel, maar de verfstripper is waarschijnlijk niet ideaal als warmtebron om de kunststof folie goed zacht te maken. In dit geval is komt het plastic van oude, transparante tab bladen.

De bouw van dit “eenvoudige” model valt steeds meer tegen. Het zwarte papier, in combinatie met de spanlak op waterbasis, geeft veel gepruts en een matig resultaat. De romp is, nadat deze geheel was bekleed, gestript en opnieuw gedaan. Hieronder de tweede poging – nat aangebracht maar nog niet gelakt. De vleugels zijn wel gelakt en glimmen alsof met folie bekleed. Ik denk dat dit de laatste keer is dat ik deze lak toepas, ondanks het grote voordeel dat er geen nare oplosmiddelen aan te pas komen.

Ik kan het niet laten om kleine verbeteringen in de constructie te verwerken. In dit geval gaat het om de vorm en de bevestiging van het onderstel. Verander ik dit niet, dan zal er in de praktijk erg snel schade ontstaan. Jammer genoeg vergeet ik soms oude lessen totdat het te laat is – en dan moet er weer geïmproviseerd worden, zoals hieronder te zien: omdat ik de bevestiging van het landingsgestel niet verzonk moet er een verhoging overheen gemaakt worden.

De “Minnow” is af en weegt 31,5 gram leeg maar blij ben ik niet. De spanlak op waterbasis, 50% verdund, reageerde blijkbaar met de “Perfax” behangplak waarmee het papier op het raamwerk werd aangebracht. De uitkomst is “schuurvondst” -achtig en ook nog plakkerig voor het gevoel. Ik kan mijzelf alleen vergeven indien het model vliegt –zo niet, dan moet alles eraf en komt er een nieuwe bespanning met gebruik van ouderwetse stink spanlak. Dit is een eerlijke website met niet alleen succesverhalen! In elk geval zijn de zelfgemaakte transfers gelukt: oude, industriële plakband (met een in water oplosbare lijmlaag) wordt gespanlakt en geverfd, waarna de letters met een hobbymes uitgesneden worden.

De Cosmic Wind tijdens een proefvlucht boven een grasveld

Opstijgen bij de UK Nationals na een aanloop van een kwart circuit

De eigenaar volgt de steile stijgvlucht

Eindeloze aanpassingen werpen hun vruchten af – 3 kwalificaties uit 3 pogingen en alles is nog heel!




Omhoog